Protected by Copyscape Online Copyright Protection



Περιγραφή:
ΕΛΑΤΟ
Τα κωνοφόρα , και ειδικά τα μικρής ανάπτυξης (όπως επίσης και τα νάνα ), παίζουν σημαντικό και ιδιαίτερο ρόλο σ έναν κήπο , αν και μέχρι σήμερα δεν έχουν αξιοποιηθεί όσο θα έπρεπε . Η αξία τους συνίσταται στο γεγονός ότι μπορούν να δημιουργήσουν ωραιότατες αντιθέσεις με τα υπόλοιπα φυτά ενός κήπου , τόσο με τα φυλλοβόλα όσο και με τα αειθαλή , όπως επίσης και στο ότι πολλά απ αυτά έχουν ωραιότατα χρώματα . Για όσους τα αγνοούν , τα κωνοφόρα είναι δέντρα κυρίως και λιγότερο θάμνοι , όλα όμως δασικά φυτά και , εκτός από λίγες εξαιρέσεις όλα αειθαλή . Το πεύκο , το Έλατο ,ο κέδρος ,το κυπαρίσσι ,η τούγια ,ο άρκευθος είναι όλα κωνοφόρα . Κυριαρχούν στον πλανήτη από τα πιο ψυχρά μέρη έως τα πιο θερμά , . Είναι φυτά γενικά ξυλώδη , ο ΕΛΑΤΟ-ΑΝΘΟΣκαρπός των περισσοτέρων είναι κώνος (το γνωστό κουκουνάρι ) , γι αυτό άλλωστε ονομάζονται και κωνοφόρα , ενώ πολλά απ αυτά κάνουν καρπούς ρώγες ,το όνομα το πήραν από το σχήμα τους (κώνος)  όπως για παράδειγμα η τούγια (Thuya) και ο ταξός (Taxus baccata) Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι δεν κάνουν όλα τα κωνοφόρα κουκουνάρια όλα ούτε και έχουν όλα σχήμα κώνου , όλα όμως έχουν ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα , όλα έχουν βελονοειδή φύλλα , και στον κορμό τους ,και σε όλα τα όργανα τους (φύλλα , καρπούς , ρίζες ,) περιέχουν ρετσίνι .Και μια και αναφέραμε τον ταξό, θα πρέπει να πούμε ότι αν και είναι δέντρο , επειδή η ανάπτυξη του είναι πολύ αργή τον χρησιμοποιούμε ή καλύτερα τον αντιμετωπίζουμε σαν θάμνο . Έτσι ακόμα και φράχτες μπορούμε να δούμε από ταξό , γιατί , πραγματικά , δεν πρόκειται ποτέ , φυτεύοντας τον με το συνηθισμένο ύψος του ενός μέτρου και μέσα σε 20 χρόνια να ξεπεράσει τα 2,5 μετρά . Αρκετά λοιπόν από τα κωνοφόρα , ενώ είναι δέντρα και μάλιστα μακρόβια ,(ωστόσο με αργή ανάπτυξη ) μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν θάμνοι , και μάλιστα να αξιοποιηθούν σε μικρούς κήπους .

Καλλιέργεια :
ΚΩΝΟΦΟΡΟ
Όλα τα κωνοφόρα είναι αειθαλή , χωρίς ίσως ιδιαίτερες  καλλιεργητικές φροντίδες και προβλήματα εκτός από τα πρώτο χρόνο του φυτεύματος . Μπορούν να καλλιεργηθούν σε όλα σχεδόν τα εδάφη. Κατά την επιλογή των κωνοφόρων μεγάλη προσοχή θα πρέπει να δώσουμε στις κλιματικές συνθήκες όπου θα φυτευτούν , αφού υπάρχουν διαφορετικά είδη και ποικιλίες για θερμές , ψυχρές , ορεινές και παραθαλάσσιες περιοχές .

Πολλαπλασιασμός:
Τα κωνοφόρα δε πολλαπλασιάζονται εύκολα , και θα πρέπει αυτός που θα ασχοληθεί με τον πολλαπλασιασμό θα πρέπει να έχει επιμονή και υπομονή εκτός και αν τα αγοράσει έτοιμα . Παρόλα αυτά εμείς θα αναφέρουμε τους βασικούς τρόπους πολλαπλασιασμού που μπορεί να χρησιμοποίηση ο ερασιτέχνης κηπουρός , και καλή επιτυχία.ΚΩΝΟΦΟΡΟ
Με σπόρο:
Είναι ο ποιο εύκολος και διαδεδομένος τρόπος πολλαπλασιασμού , όχι μόνον για τον ερασιτέχνη αλά και για τον επαγγελματία , αφού πολλά από αυτά και ειδικά αυτά που έχουν κορυφή ( Έλατο , Αροκάρια - araucaria , κ.λ.π ) δεν πολλαπλασιάζονται με κανέναν άλλο τρόπο . Τα σπόρια τα μαζεύουμε όταν ωριμάσουν και προτού πέσουν από τα κουκουνάρια ή τις ρώγες , περίπου τέλη φθινοπώρου με αρχές του χειμώνα . Βασικός παράγοντας για την καλή επιτυχία του φυτρώματος είναι η θερμοκρασία η οποία θα πρέπει να ανταποκρίνεται στις ανάγκες του κάθε είδους .Θα αναφέρουμε εδώ ένα παράδειγμα για να δούμε τη διαφορά θερμοκρασίας ανάμεσα σε δυο είδη , για να φυτρώσουν οι σπόροι της Αροκάριας θα πρέπει η θερμοκρασία να μην πέσει κάτω από 16 C , ενώ οι σπόροι του ΈλατουΚΩΝΟΦΟΡΟ για να φυτρώσουν θα πρέπει να περάσουν από ένα μεγάλο διάστημα ψύχους για να διακοπή ο λήθαργος . Στο παράδειγμα μας βλέπουμε την μεγάλη διαφορά θερμοκρασίας που χρειάζονται οι σπόροι των κωνοφόρων (και όχι μόνον) για να φυτρώσουν .
Ένας άλλος παράγοντας για να φυτρώσουν οι σπόροι των κωνοφόρων είναι το έδαφος .
οποιοδήποτε έδαφος και αν χρησιμοποιήσουμε θα πρέπει να εξασφαλίσουμε καλή αποστράγγιση και καλό αερισμό , προσθέτοντας άμμο περλίτη βερμικουλίτη κλπ .
ΚΩΝΟΦΟΡΑΜε μοσχεύματα:   Πολλά είδη και ποικιλίες μπορεί να πολλαπλασιαστούν με ημίσκληρα μοσχεύματα (τούγια ,κυπαρίσσι ταξός κ.λ.π ) τα οποία θα πρέπει να φυτευτούν το κάθε ένα στο δικό του γλαστράκι και οπωσδήποτε να τοποθετούν σε ένα κλειστό πλαίσιο ή σπορείο , το κατάλληλο υπόστρωμα ριζοβολίας είναι τα αδρανή υλικά (άμμος περλίτης κλπ) , Τα  μοσχεύματα που θα πάρουμε από το μητρικό φυτό θα πρέπει απαραίτητα να είναι επάκρια και να τα κόψουμε με νύχι η με τακούνι ,καλύτερη εποχή για να πάρουμε τέτοια μοσχεύματα είναι το φθινόπωρο, εδώ επίσης η χρήση ορμόνης ριζοβολίας είναι απαραίτητη .
Για τα μοσχεύματα
http://spitikiposkaimpalkoni.blogspot.gr/2013/04/semi-cuttings.html
Με παραφυάδες: ΚΩΝΟΦΟΡΑ
Όσα κωνοφόρα έχουν την τάση να βγάζουν παραφυάδες (τούγια ) πολλαπλασιάζονται και με αυτόν τον τρόπο , τις αποσπούμε με προσοχή τον χειμώνα και τις φυτεύουμε χωριστά σε γλάστρες , τοποθετούμε τις γλάστρες σε ένα κλειστό και ψυχρό πλαίσιο , σπορείο ή θερμοκήπιο , εάν δεν έχουμε τίποτε από αυτά και εάν τα φυτά είναι μικρά τα σκεπάζουμε με μια νάιλον σακούλα.
Με εμβολιασμό:
Πολλές ποικιλίες και υβρίδια μπορούν να πολλαπλασιαστούν με εμβολιασμό και ποιο συγκεκριμένα με ενοφθαλμισμό , ο οποίος θα πρέπει να εφαρμοστή για όλα τα είδη και ποικιλίες όταν οι θερμοκρασίες είναι υψηλές (Μάιο Αύγουστο ) , απαραίτητα μετά θα πρέπει να τα μεταχειριστούμε όπως και τα μοσχεύματα , να τα τοποθετήσουμε δηλαδή σε ένα πλαίσιο , θερμοκήπιο κλπ .
Για τον ενοφθαλμισμό
http://spitikiposkaimpalkoni.blogspot.gr/2013/02/blog-post_25.html  
ΚΩΝΟΦΟΡΑ
Κλάδεμα:
 
Τα κωνοφόρα δεν χρειάζονται κλάδεμα παρά μόνον η αφαίρεση των ξερών κλαδιών και η διατήρηση του σχήματος που θέλουμε . Προσοχή πολλά κωνοφόρα έχουν μια και μοναδική κορυφή (Έλατο, Αροκάρια ,κλπ) η οποία εάν κοπή το φυτό θα καταστραφεί ολοσχερώς διότι δεν βγάζει άλλη.

Προβλήματα και ασθένειες:

Τα κωνοφόρα είναι ίσως από τα πιο ανθεκτικά φυτά σε προβλήματα και ασθένειες , αφού δεν προσβάλλοντα σχεδόν από καμία ασθένεια .
Προσβολές μπορεί να έχουμε όμως στο ριζικό σύστημα από υπερβολική υγρασία και κακή αποστράγγιση , όπως είπαμε παραπάνω όλα τα κωνοφόρα είναι δασικά φυτά , και αντέχουν την ξηρασία , μιμηθείτε το φυσικό τους περιβάλλον.



ΑΠΟ ΤΟΝ 
ΣΤΥΛΙΑΝΟ ΚΟΥΤΣΟΥΚΗ 
kutsukiss@gmail.com
Protected by Copyscape Web Plagiarism Scanner
Αντιδράσεις:

2 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

Δεν γνωρίζω αν ασχολείστε με το Blog, αν όμως το κάνετε, ίσως μία συμβουλή σας, θα με βοηθούσε. Τον περασμένο Αύγουστο φύτεψα σειρά λέιλαντ κατά μήκος της περίφραξης μου. Τα δενδρύλλια δεν ξεπερνούν τα 1-1,20 mt. Ωστόσο, το έδαφος λίγο πιο πέρα σχηματίζει λεκάνη και μαζεύει νερά. Είναι μόνιμα νερόλακκος, με συνέπεια, ήδη τα λέιλαντ να έχουν πάρει κίτρινο χρώμα, πιθανότατα λόγω φυτόφθορας. Ξέρω ότι γενικώς είναι δρόμος χωρίς γυρισμό το άρρωστο λέιλαντ, όμως, έκανα μια προσπάθεια και σήμερα έκανα διαφυλλικό ψέκασμα με Alliete. Στην παρούσα φάση είναι αδύνατο να κλείσει ο νερόλακκος και να απομακρυνθεί η υγρασία. Μήπως έχετε κάτι να μου προτείνετε; Ευχαριστώ.

ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΚΟΥΤΣΟΥΚΗΣ είπε...

Άρρωστα λέιλαντ.
Ο ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΚΟΥΤΣΟΥΚΗΣ ΕΙΠΕ
Τα λέιλαντ δεν είναι ευαίσθητα σε αντίξοες συνθήκες (υγρασία , θερμοκρασία ανέμους , κ.λ.π) ειδικά αν είναι εμβολιασμένα πάνω σε κυπαρίσσι . Προσβάλλονται όμως από μύκητες και καλά έκανες και τα ράντισες , όμως αυτή την εποχή επειδή οι χυμοί δεν κυκλοφορούν τόσο έντονα ,ίσως να μη μπορεί να απορροφηθεί από τα φυτά με αποτέλεσμα να μη φτάσει στις ρίζες και να μη κάνει και δουλειά . γι αυτό θα πρέπει να ασχοληθείς με το ριζικό σύστημα και με το έδαφος που το περιβάλει, ακολουθώντας τα εξής βήματα.
1 Σκάβουμε το έδαφος γύρο από το δένδρο τόσο βαθειά όσο να εμφανιστούν οι πρώτες επιφανειακές ρίζες και βλέπουμε αν ο κορμός και οι επιφανειακές ρίζες έχουν σαπίσματα. Εάν έχουν σαπίσματα δυστυχώς δεν έχουμε και πολλές ελπίδες
2 Απολυμαίνουμε τον κορμό και το έδαφος με ένα χαλκούχο σκεύασμα . Μπορεί να χρησιμοποιηθεί άφοβα ο θεϊκός χαλκός (γαλαζόπετρα) .
3 Ενσωματώνουμε στο έδαφος 200 γραμμάρια ανά δένδρο θειάφι . Το θειάφι κατά τη διάσπαση του παράγει μικρές ποσότητες θεϊκού οξέως ,οι ποσότητες αυτές παρ όλου που είναι μικρές είναι ικανές να κρατήσουν το έδαφος απολυμασμένο για πολλά χρόνια , και επί πλέων κατεβάζουν το ph. πράγμα που είναι απαραίτητο ώστε να μπορούν τα φυτά να απορροφήσουν τον σίδηρο.
4 Με την έναρξη της νέας βλάστησης ,και κάθε 15 με 20 μέρες ,και μέχρι τα φυτά να πάρουν πράσινο χρώμα, κάνουμε ριζοποτίσματα με θειικό σίδηρο (όχι χηλικό).